بررسی دلایل علمی نحوه نمازخواندن مسلمانان- بخش 1

2- ویژگیهای زبان عربی:

در مبحث گذشته عنوان شد که زبان عربی، زبان مردم بادیه نشین و بدوی و در نهایت؛ زبان طبیعت و فطرت است. هجاهایی که در این زبان مورد استعمال قرار میگیرد؛ حتی در صورت فهمیده نشدن ترجمه ی کلمات؛ تاثیر عمیقی در ضمیر ناخودآگاه آدمی بر جای میگذارد. در حقیقت بر خلاف زبان هایی نظیر لاتین و فارسی که زبان ذهن و ارتباطات اجتماعی و خارجیست، زبان عربی؛ زبانی درونی و  بسیار توانا در بیان هیجانات و حالات فردی و به عبارت دیگر؛ زبان بدن است. زبانی که هجاهای آن مستقیما بر هفت چاکرای جذب انرژی در بدن موثر بوده، و به نوعی می تواند با چاکراهای جذب انرژی در بدن؛ تکلم کند. اهمیت تلفظ درست مخارج حروف در عربی از آن جهت است که با بیان واژه ها از مخارج اصلی آن؛ فشار مضاعفی بر چاکراهای انرژی بدن بالاخص  چاکرای گلو و چاکرای قلب وارد نموده و به تبع آن به باز شدن این چاکراها و آسانی تاثیر الفاظ بر بدن فرد و به تبع آن روان مادی و ضمیر ناخودآگاه او؛می گردد.

زبان چاکراهای هفتگانه ی بدن طبق منابع یوگا به شرح زیرند:

"اؤ"  زبان چاکرای ریشه:

این چاکرا در قاعده ستون فقرات واقع است. با قانون جاذبه زمین ارتباط دارد و به غرایز اصلی حیوانی بقا، و صیانت نفس مربوط است.

 "اووو" صدای ارتعاش چاکرای خاجی:

چاکرای خاجی مرکز احساسات،قوا جنسی و خلاقیت ماست. این قسمت احساس خودباوری، ارتباط(جنسی و غیر جنسی) با دیگران و اعتماد به نفس موجود در خلاقیت را هدایت میکند. جایگاه آن پایین شکم، پایین کمر و در اندام جنسیست و با جریانهای عاطفی مثل احساسات، سیال بودن و بی پروایی ارتباط دارد.

 

"آه" صدای چاکرای خورشیدی:

چاکرای شبکه خورشیدی با شخصیت و اعتماد به نفس مرتبط است. این چاکرا مرکز قدرت شناخته شده است و با مثبت بینی، بینش و انگیزه درونی در ارتباط است. چاکرای شبکه خورشیدی سیستمهای گوارشی و متابولیسم را کنترل می کند. به فرد کمک میکند نیروی شخصی خود را بروز دهد و خطر پذیر باشد و مصمم. جایگاه شبکه خورشیدی در شکم است.

 

"هی" صدای چاکرای قلب:

چاکرای قلب، در مرکز سینه و مرکز قلب قرار دارد. این چاکرا را می توان نقطه تعادل بین سه چاکرای تحتانی(جسمی) و سه چاکرای فوقانی(روحی) در نظر گرفت. دلسوزی، خوش قلبی، عشق به دیگران و عبادت از این چاکرا نشات میگیرد و مسائل عاطفی در آن ذخیره می شوند.

 

 "ای" (ee) ارتعاش چاکرای گلو:

این چاکرا با صدا و ابراز وجود، گفتار و ارتباط با دیگران، توانایی صادقانه صحبت کردن، دریافت، ابلاغ و شبیه سازی اطلاعات و ارتباط یافتن با حقیقت درون در ارتباط است. جایگاه این چاکرا در گلو و گردن است.

 

"ام"(ah-oh-mm) ارتعاش چاکرای چشم سوم :

جایگاه این چاکرا بالای صورت و بین دو چشم است. این چاکرا با شهود و بینش فیزیکی، دیدن بی پرده، نور و روان در ارتباط است. از طریق این چاکراست که  در راه نیل به رهنمودهای درونی، با وجود برتر خود سازگار می شویم.

 

صدای سکوت؛ صدای چاکرای تاج :

این چاکرا در بالای سر واقع است و نماد پاکی و معنویت بوده و هم از نظر موقعیت و هم میزان انرژی برترین مرکز انرژیست و نشانگر آزادی، دانش خارق العاده، درک عمیق، بصیرت درونی و اتحاد با خود برتر، عالم وجود و عالم روحانیست.

 ***

با کمی بررسی الفاظ در زبانهای متعدد شرقی و غربی، و نحوه بیان صحیح آنها؛ مشاهده میکنیم که دو زبان هندی و عربی، از الفاظ تقریبا مشترکی با صدای چاکراها در بیان واژه ها استفاده می کنند؛ درحالیکه چنین خصوصیتی در زبان فارسی و یا معادلهای آن و همچنین زبان لاتین و دیگر زبانهای اروپا و آسیایی بسیار کمرنگ  شده است. الفاظ زبانهای غیر  عربی؛ با اندک حرکتی در زبان و فضای دهان قابل ادا شدن بوده و نیازی بر وارد آوردن فشار بر انتهای گلو یا  مخارج خاص صوتی ندارد و به اصطلاح عام؛ به صورت کاملا سرزبانی بیان می شود. ولی بیان یک کلمه ساده عربی، نیاز به ایجاد فشار جزئی برچاکراها بویژه چاکرای  گلو و بیان کلمه با  تحریک چاکراهای متعدد جذب انرژی در بدن فرد دارد. لذا یک فرد عرب زبان؛ علاوه بر به کارگیری لغات در ایجاد ارتباط با دیگران؛ از انرژی  فردی متشعشع شده از چاکراهای انرژی خود نیز در هنگام ادای مخارج صحیح حروف بهره می برد. این خاصیت به درک عمق بیشتر لغات؛ و ایجاد تجانس حسی با واژه ها در عربی کمک شایانی نموده و تاثیر کلام را بر شنونده و گوینده آن دوچندان میکند.

از طرف دیگر، در  تحقیقات نوین پزشکی به عمل آمده؛ در بررسی نحوه ارتباط سلولهای عصبی بدن؛ مشخص شده که یکی از روشهای ارتباطی این سلولها با یکدیگر؛ استفاده از امواج رادیوییست.

 لذا با تلفظ لغات به زبان عربی در نماز،  فشاری که در زمان بیان هجاها بر چاکرای گلو و قلب وارد می شود؛باعث می شود این دو چاکرای جاذب انرژی؛ به صورت فعال در آمده و امواج  صوتی و رادیویی بوجود آمده توسط اذکار نماز را با قدرت بیشتری جذب کنند و این ارتعاشات را همچون پالسهای مغناطیسی به اعصاب منتشر شده در بدن ارسال  دارند. در اینصورت؛ کمترین تاثیری که نمازخواندن؛ با رعایت تقریبی مخرج هجاهای عربی بر بدن انسان دارد؛ افزایش قدرت کنترل اعصاب و  تنظیم  و آرامش بخشیدن به سلسله اعصاب با ارسال فرامینی الهی در جهت صحت و تکامل ، تنظیم و آرامش اجزای بدن  اوست.  لذا بارها در پژوهشهای روانشناسی به اثبات رسیده است که نمازخواندن تاثیر بسزایی در  ارتقای وضعیت سلامت، تعادل روانی و کاهش افسردگی  در بین افراد نمازگزار  در مقایسه با دیگران، داشته است.  

 

تحقیق و تالیف:

راشین گوهرشاهی

/ 3 نظر / 224 بازدید
bahareh aminnezhad

awliii bod pasokhe kheiliii az porsesh hamo gereftam az ghesmate 2vom ziyad khosham nayomad rajebe in ke khanom ha chera bayad hejab dashte bashan sare namaz chi fekr mikonid khoshhal misham bedonam bawd in barresi haye khodeton bod ya motalate elmi sabetesh karde / ;)

علیرضا صدرایی راد

سلام آقا خوب هستید مطلب زیبایی بود با اجازه این مطلب را با نام شما در وبلاگ خودم استفاده کردم ۱